Yuzlab she’rlari qo‘shiqqa aylangan shoir reanimasiyada og‘ir ahvolda. Ayoli yordam so‘ramoqda…

Ko‘plab she’rlari mashhur xonandalar tomonidan qo‘shiqqa aylantirilgan taniqli shoir Shamsiddin Sadoiy og‘ir ahvolda. Bu haqda Sadoiyning ayoliga tayanib, «Fikrat.uz» xabar bermoqda. 

“Shoir Shamsiddin Sadoiy hozir Zangiotadagi shifoxonada jonlantirish bo‘limida og‘ir ahvolda yotibdi. Ne-ne mashhur qo‘shiqchilar uning she’rlarini qo‘shiq qilib aytishgan. Telefon qilsam, hech biri yordam bermayapti. Iltimos, yordam bering, xo‘jaynim o‘lib qoladi”

Yig‘i aralash ovozli yozuvdan tushunganlarim shu bo‘ldi. Uni shoirning turmush o‘rtog‘i Iqbol Ergasheva yuborgan ekan.

O‘quvchiga tushunarli bo‘lishi uchun gapni boshidan boshlasam. Bir odatim bor, “Facebook”da do‘st tutinganlarimga tavallud kunlari munosabati bilan dil so‘zlarimni yozib turaman. Kecha xalqimiz sevib tinglaydigan qator qo‘shiqlarning muallifi, shoir Shamsiddin Sadoiyning ham tavallud kuni ekan, tabrik yo‘lladim. Ochig‘i, Sadoiy bilan yaqin tanish emasman: ikki-uch marta ko‘rishganmiz, xolos. Ammo uning qalamiga mansub Nuriddin Haydarov ijrosidagi “Davlating borida” qo‘shig‘i yangrasa, berilib tinglayman.

Xullas, tongda turib, internetga kirsam, shoirning profilidan ovozli yozuv kelibdi. Qiziqib, eshitishga tutindim: yuqoridagi gaplar… Eng alamlisi, shoir tavallud kunini reanimasiyada og‘ir ahvolda o‘tkazibdi. Uch kun avval komadan chiqqan ekan.

Nima qilarimni bilmayman: Ozodbek Nazarbekovga telefon qilsammikan yoki Yulduz Usmonovagami? G‘ulomjon Yoqubov, Sardor Mamadaliyev, Ravshan Komilov, G‘iyos Boytoyev, xullas, bir zumda o‘ndan ortiq mashhurlarning ismlari xayolimdan o‘tdi. Yaxshisi, avval, tafsilotni to‘liq bilib olay, degan o‘y bilan Sadoiyning qo‘l telefoni raqamlarini terdim. Telefoni ayolida ekan, go‘shakni u ko‘tardi. O‘zimni tanishtirib, vaziyatni tushuntirishini so‘radim.  

Ma’lumot uchun: Shamsiddin Sadoiy 1958 yilda Buxoro viloyatida tug‘ilgan. “Meni kutgan edingiz”, “Davlating borida”, “Dunyoni muhabbat oladi”, “Seni menga yaratgan” singari she’riy to‘plamlari nashr etilgan. O‘zbekiston Kahramoni, xalk shoiri Abulla Oripov ta’biri bilan aytganda, «Shamsiddin ta’bi nozik yigit. Albatta, shu manoda o‘ziga xos Mashrabfel shoir”. Zamonaviy o‘zbek qo‘shiqchiligida uning she’rlarini kuylamagan xonandaning o‘zi bo‘lmasa kerak: Ozodbek Nazarbekov, Yulduz Usmonova, G‘ulomjon Yoqubov, Sardor Mamadaliyev, Ravshan Komilov, G‘iyos Boytoyev… bular faqat mening bilganlarim, xolos.

Suhbatimizning asosiy qismini e’tiboringizga havola etaman. Zora, qalbida mehr-oqibati bor san’atkorlarimiz bu oilaga yordam qo‘llarini cho‘zishsa. Chunki shoir va uning oilasi boshiga tushgan muammolar shunchalik ayanchliki, ular bizning yordamimizga juda ham muhtoj.

– Hozir og‘ir ahvolda, reanimasiyada, – deydi suhbatdoshim. – Hech kim so‘ramaydi, shuncha qo‘shiqlarini kuylagan san’atkorlar ham kelmaydi. Bir o‘zim qolib ketdim. Nechtasiga telefon qildim. Hammasi jim… (yig‘laydi)

Bu insonning hatto uyi ham yo‘q. Shu sabab 5 yashar o‘g‘ilchamiz ham biz bilan turmaydi. Chunki Do‘rmonda (Yozuvchilar uyushmasining mehmonxonasida) turamiz. Nahotki, shunday shoir xor bo‘lsa. Axir Abdulla Oripov aytgan-ku “Er ostidagi oltin – Shamsiddin Sadoiy, endi uni ko‘tarish kerak”. Men qo‘rqaman, agar unga bir narsa bo‘lib qolsa, qayerdan chiqaraman, mehmonxonadanmi, uy-joyi bo‘lmasa. Ikki sumka kiyim-kechagi va she’ridan boshqa hech narsasi yo‘q, tepada Alloh guvoh. Jurnalist bo‘lsangiz, yordam bering, Prezidentga yetkazing gaplarimni. Men Yozuvchilar uyushmasidan umid qilmayman, ular uy ham berishmadi.

Uyushmaga a’zo bo‘lganiga 1-1,5 yilcha vaqt bo‘ldi. U uyushmaga a’zo bo‘laman, deb qatnayverib, uyushmaning yo‘llari chuqur bo‘lib ketdi. Yiliga 4-5 marta (Navoiydan) kelib ketardi, lekin oldingi rais uni a’zo qilmasdi. Sirojiddin Sayyid rais bo‘lgach, uni a’zolikka qabul qildi. Oldingi rais Kimsan, demasdi. Kvartirama-kvartira yurardik, oyiga 200-250 dollar to‘lab. Uyushmaga a’zo bo‘lgach, Do‘rmondagi Yozuvchilar uyushmasining mehmonxonasidan bir xona joy ajratib berishdi. Imkonimiz bo‘lmagandan keyin o‘g‘ilchamni onamga berib yubordik.

To‘g‘ri, (Uyushma) bir marta yordam berishdi, avgust oyida 1 mln so‘m, Navoiyda bolnisada yotganda. Lekin 1 mln so‘m nima ham  bo‘lardi. Bizni mart oyida karantin boshlanganda, mehmonxonadan chiqarib yuborishdi. Navoiyga borib, qurilayotgan uyda, bir xona yashadik.

Hozir bir o‘zim qolib ketganman. Har kuni Zangiotaga boraman, buyam o‘zi bo‘lmayapti. Menga yordam bering, imkoningiz bo‘lsa. Bir-ikkita qo‘shiqchiga telefon qildim, ular parvo ham qilmadi. Mana-man deganiga ham telefon qildim, foydasi bo‘lmadi.

Yulduz Usmonova “Dadajon” qo‘shig‘i bilan (Turkiyada) birinchi o‘rinni oldi. Ozodbek Nazarbekov ham “Ey, gul yuzim” bilan Karimovning nazariga tushgandi. Mart (Navro‘z), sentyabr (Mustaqillik) oylarida (bayramlarda) 5 martagacha qayta-qayta aytardi shu qo‘shiqni.

Sardor Mamadaliyev “Yig‘latma”ni aytdi, bizga 50 dollar berdi, boshqa berolmayman, dedi. Lekin shu qo‘shig‘i Qirg‘istongacha mashhur bo‘ldi, muhlislari ko‘paydi.

Hozir reanimasiyada yotibdi, aholini ham aniq bilolmayapman. Ba’zida do‘xtirlar telefon qilishadi. Ichadigan suvi ham yo‘q ekan, suv keltirib beryapman. U yerda suv ichish uchun yaroqsiz ekan. Ba’zida ovqat aytishadi, lekin ovqat keltirib berolmayapman, qo‘limda pulim yo‘q. U-bu tashkilotlarga ayting, iltimos, holidan xabar olishsin. Ozodbek akaga ham aytdim, gapirmadi u kishi.

Ishqilib, xudo umrini bersin, juda qiynaldi, kasal bo‘lganiga qariyb bir oydan oshdi", deyiladi manbada.