Sardobada halok bo‘lgan qahramonning ukasi: "Suv 5 metrgacha ko‘tarilgan. Akam odamlarni qutqarishga shoshilgan"

Oldinroq Sardoba falokatida mardlarcha halok bo‘lgan Sirdaryo viloyati, Sirdaryo shahar Milliy gvardiyasi xodimi Husniddin Suyarovning onasining o‘g‘li haqidagi xotiralarini e’tiboringizga taqdim etgandik. Jurnalist Gulruh Yormatova marhum qahramonimizning ukasi Adham Xidirovning dardlariga quloq tutdi.

“AKAMNING KASBINI DAVOM ETTIRISHGA AHD QILDIM”

Bu fojia haqida gapirish og‘ir. Men akasi bilan doimo faxrlanadigan baxtli uka edim. O‘g‘il bola birinchi navbatda otasiga suyanadi, albatta. Lekin menining bu hayotda ikkita suyanchig‘im bor edi. Bugun bitta ustunimdan ayrilib qoldim.  Akamni o‘ylasam doimo yaxshi xotiralar esga keladi. Kichkina bolalagidanoq biz ukalarini jon-jahdi bilan himoya qilardi u. Katta bo‘lgach esa shu qadar mehribon akaga aylandiki, ko‘rganlar havas qilardi. Juda mehnatkash inson edi. Bir daqiqa ham bekor o‘tirmasdi. Hatto mehnat ta’tiliga chiqqan kezlari ham uydagi erkaklar qiladigan ishlarni bajarishga kirishib ketardi. Bizni ham bekor o‘tirgani qo‘ymasdi. Ertalab juda erta uyg‘onardi. Erta turgan insonning hayotida baraka bor, bekorga deb aytishmas ekan. Akamning har bir ishi, so‘zi va hayotida baraka bor edi. Ishini juda yaxshi ko‘rardi. Menga ham “seni o‘zimni yonimga ishga olaman”, derdi. Akamga havas qilib, bir yil harbiy xizmatga borib keldim. Milliy gvardiyaga ishga kiraman deb yurgan kezlarim shu falokat yuz berdi. Akamjonim menga o‘z o‘rnini, harbiy kiyimini topshirib ketishga oshiqqan ekanmi, deb o‘ylab qolaman. Akam bu sohada 2009 yil ishga kirgan edi. Shu yillar davomida biz bilan juda kam vaqtini o‘tkazgan bo‘lsada, hayotimizda juda chuqur iz qoldirdi. Akamning uyga kelishini intiqlik bilan kutardik. Ishdan kelgan kunlari uyimizda bayram bo‘lib ketardi. Karantin boshlanishidan sal oldin Sirdaryo viloyatiga ishga o‘tgandi. Endi sizlar bilan tez-tez ko‘rishib turaman, deb quvongandi. Afsus, akamni diydoriga to‘yish nasib qilmdi.

SUV BESh METR BALANDLIKDA OQQAN

O‘sha kuni akamning guruhi ertalab soat 4:30 larda naryad olib, Sardobaga borgan. Suv judayam ko‘p ekan. Ko‘rganlarning aytishicha, toshqin besh metr balandlikda yo‘lida uchragan hamma narsani qo‘porib, ko‘chirib oqibdi. Asfalt yo‘llarni qo‘porib oqayotgan suvning dahshatini ko‘rgan odamlar shokka tushib qolgan ekan. Akam ana shunday vahshat ichidan juda ko‘p odamlarni qutqarib qolgan. Ammo ming afsus, o‘z jonini qutqarishga ulgurmadi. Alloh akamning joyini jannatlardan qilgan bo‘lsin ilohim.

P/S. Ha, inson uchun o‘z yaqinidan judo bo‘lish judayam og‘ir. Bunday kunni hatto dushmanga ham ravo ko‘rmaydi kishi. Ammo taqdiri azalda bitilgan bitikdan hech kim qochib qutulolmaydi. Albatta, hayot bor ekan o‘lim ham biz bilan yonma-yon. “Har bir tirik jon o‘lim jomini sipqorgusidir”, deyiladi qadimgi bitiklarda. Ammo sharafli o‘lim topish hamma insonga ham nasib etavermaydi. Husniddin Suyarov garchi bu olamdan erta ketgan bo‘lsa-da, uning nomi hech qachon dillardan o‘chmaydi. Ayniqsa, falokatdan qutqarib qolgan va yashash baxtini qaytarib bergan insonlar qalbida mangu yashaydi.