Тошкентдаги тунги клубда пичоқлашиш содир бўлди. Икки киши ўлди

Кун бўйи ишдан, ўқишдан, кундалик ташвишлардан чарчаган кишиларни тун ўз бағрида аллалайди. Чарчоғларини ёзиб, эртанги кунги юмушлар, оиласи фаровонлиги учун, яратувчанлик, бунёдкорлик, юрт равнақига муносиб ҳисса қўшмоқ учун барча ором олади. Кундузги шовқинлардан чарчаган шаҳар ҳам сокинлик бағрига сингади. Яшаш лаззатини англаган ҳар бир инсон ўз турмуш тарзини ана шундай давом эттиради. Аммо келажакдаги мақсади аниқ бўлмаган, катталарнинг насиҳатини қулоғига илмаган, ҳаётнинг қадрига етмаган баъзи ёшлар эса бутун шаҳар ва шаҳарликларнинг ҳаловатини бузадилар. Нафақат ўзгалар ҳаловатини, ўз ҳаётларини, бахту саодатларини, ёрқин келажакларини ҳам қоронғуликка итқитиб, умр дея аталмиш бетакрор ва улуғ неъматни афсус-надоматга айлантирадилар.

Собир (исмлар ўзгартирилган) 1997 йилда Фарғона вилоятида туғилган. Ўрта махсус маълумотли бу йигит ҳали уйланмаган, вақтинча ишсиз. Фарғона вилояти, Қўқон шаҳрида доимий рўйхатда туради, бироқ Тошкент шаҳрида ижарада яшайди.

Сардорбек ҳам 2002 йилда Фарғонада туғилган, бугунги кунда Тошкентда до­имий рўйхатда туради ва яшайди.

Бу йигитларнинг бири-бирига ўхшашлик томонлари бор: айни куч-қувватга тўлганда иккаласи ҳам ишсиз. Сардорбекнинг йигитлик гаштини суришига қараганда ўзига тўқ оиланинг фарзанди. Бундай ўйлашимизнинг боиси, ишсиз одамда пул бўлмайди, пул топсаям унинг қадрига етади, беҳудага сарфламайди. Буларга ўхшаб туннинг қоқ ярим кечасида тунги клубларда юрмайди. Лекин Собир ўз уйини ташлаб келиб, ижарада туриб, бозорда қовун-тарвуз сотади.

Ўша куни ҳам уларнинг ҳар бири ўзларига ўхшаган 4-5 нафар танишлари билан тунги соат 3:00 ларда савдо мажмуасига боришади. Собир дўстлари би­лан бинонинг 3-қаватида жойлашган тунги клубга чиқади. У ерда ўзларича “ҳаёт гаштини” суришади: ўйин-кулги қилишади, спиртли ичимлик ичишади. Тун ҳам ўтиб, тонг ота бошлагач, соат 5.30 ларда ҳартугул кетиш тараддудига тушишади. Еган-ичганларининг эса пулини тулашни “унутишади”. Аммо уларни бино олдида қўриқчилар тўхтатишади. Улар пул тўлашларини талаб қилишар экан, ширакайф йигитларнинг кўзи клубдан чиқиб келаётган икки қизга тушади. Уларни кўриб, тўлаши керак бўлган пулларниям “унутиб” қизларга гап ота бошлашади. Уларни куракда турмайдиган сўзлар билан “сийлашади”. Бу ҳам етмагандай, тегажоқлик қила бошлашади. Албатта, уларнинг беозориликларию ҳақоратларига қизлар ҳам жим туришмагач, йигитларнинг “шерлиги” тутади.

... Шу куни Сардорбек ҳам соат 19:00 ларда танишлари билан савдо мажмуаси биносининг 2-қаватида жойлашган ресторанга бориб, у ерда 02:30 ларга ўтиришади. Спиртли ичимлик ичиб, кейин ўтиришни давом эттириш учун шу бинонинг юқори қаватида жойлашган тунги клубга чиқишади. У ерда шу клубда танишган бир нечта танишлари би­лан ўтириб, спиртли ичимлик ичишни давом эттиришади. Клуб биносидан танишлари билан бирга чиқиб, бино олдида бегона йигитларнинг қизлар билан жанжаллашаётганининг устидан чиқиб қолишади. Барчаси маст ҳолатда бўлган икки гуруҳ йигитларининг тўқнашуви тахмин қилинганидек фожиага сабаб бўлиши барчага аён. Шундай бўлди ҳам.

Ичкилик шиша ичида жимгина туради, инсоннинг ошқозонига тушгач эса унинг ўзи “шайтон”га айланиб, эгасини “шер”га айлантиради.

Сардорбек ва унинг дўстлари ҳам клуб қўриқчилари билан баҳслашиб турган йигитларнинг олдига бориб, уларнинг тортишувига аралашишади. Бу ҳам етмагандек, қизларнинг ёнини олиб, уларнинг “ҳимоячиси”га айланиб, оғизларидан “боди кириб, шоди чиқиши” билан “шерлар жанги” бошланади...

Сардорбек Собир ва яна бир йигит билан талашиб-тортишиб, уларга шикаст етказади.

Собир уриш-жанжални тўхтатмоқчи, безорилик ҳаракатларининг олдини олмоқчи бўлган Сардорбекнинг танишларига қаршилик кўрсатади. Уларни қасддан ўлдириш мақсадида ёнида бўлган ошхона пичоғидан жиноят қуроли сифатида фойдаланиб, ушбу пичоқ билан икки йигитнинг қорин қисми, улардан бирининг ўнг қўл елка соҳасига бир маротаба, яна бир йигитнинг кўкрак қафаси орқа юзасига икки ма­ротаба уриб, оғир тан жароҳати етка­зади.

Шунингдек, Собирнинг қотиллик ҳаракатлари бу билан тугамайди. У қарши гуруҳ йигитларини қасддан ўлдириш ҳаракатида пичоқ билан ҳамла қилаётган пайтида, орқа томондан югуриб келиб, жанжалга аралашган ўзининг дўстини ҳам Сардорбекнинг танишларидан деб ўйлаб, қорнига пичоқ уради ва оғир тан жароҳати етказади...

Пичоқланганларнинг икки нафари ўз вақтида шифохонага олиб борилади ва тиббий ёрдам кўрсатилади. Аммо минг афсуски, олинган тан жароҳатлари натижасида қолган икки киши вафот этади: бири воқеа жойида, иккинчиси эса шифохонада жон беради.

Судда йигитлардан бирининг қонуний вакили апелляция шикоятида, марҳум унинг ягона фарзанди бўлгани, ойига ўртача 2-3 миллион миқдорида пул маблағи олиб келиб турганини айтиб, судланувчи Собирга умрбод озодликдан маҳрум қилиш жазоси тайинлаб, етказилган моддий ва маънавий зарарни ундиришни белгилашни сўраган.

Собир 22 йилга, Сардорбек эса 5 йилга озодлик­дан маҳрум бўлишди. 21 ёшли Сардорбек айни йигитлик даврини қамоқда ўтказса, афсус ва надоматлар бўлсинки, эндигина 24 ёшни қаршилаётган Собир панжара ортидан чиққанида умрининг вақт миллари 40 дан ошиб 50 га томон кетиб, бонг ураётган, унинг тенгдошлари ҳаётда кўзлаган мақсадларига эришиб, ўғил уйлантириб, қиз узатиб, набира суяётган бўлади. Эссиз ҳаёт, эссиз умр...

Масаланинг яна бир томони кишини ўйлантиради: мамлакатимиздаги барча нарса унинг равнақи ва фуқароларнинг бахти учун хизмат қилиши керак эмасми? Аслида халқимизга тунги клублар керакми? Уларнинг юртимизга нима фойдаси бор? Айтиш ноқулай ва ножиоз бўлса ҳам тунги клуб дегани ишратхона эмасми? У ерга фақат ичкилик ичиш ва маишат қилишни истаганлар келиши бор гап-ку. Ичкилик авжига чиққан жойда эса уриш-жанжал бў­лиши ва у албатта хунук оқибатлар билан якунланиши ҳам айни ҳақиқат! Одоб- ахлоқи, таълим-тарбияси йўқ бўлган ёшларнинг ҳуқуқбузарлик қилишларига имконият, шарт-шароит яратиб бераётганлар кимлар? Ёшлар халқимизнинг эртаси ва юзи-ку! Ҳолбуки, бу фожиа тунги клубларда содир бўлаётган кўнгилсизликлар, фожиаларнинг биринчиси ҳам, охиргиси ҳам эмас. Ундай жойлардаги маишатбозликлардан кейин қанчадан-қанча ёш оилалар бузилади, қанча ёшлар умри хазон бўлар экан, бу фақат Яратганга аён! Хулоса ўзингиздан...

Хамиджон ШАМШИЕВ, Тошкент шаҳар судининг судьяси,

Саодат Матяқуб қизи, мухбир